dinsdag 30 oktober 2012

Verrukkelijk

mmm lavendel, de geur, de kleur, de vorm... Het enige waar ik geen boodschap aan heb is de smaak.  De smaak van lavendelijs doet me telkens opnieuw denken aan zeep en dat steek ik liever niet in mijn mond.

In mijn keuken stond de oogst van september nog te wachten tot ik tijd en zin had om de takjes er uit te halen.  Sinds we in ons huis zijn getrokken, probeer ik ieder jaar opnieuw lavendel te planten en te laten groeien, maar ieder jaar opnieuw ga ik de mist in.  Er zitten jaren tussen van verwaarlozing wegens te weinig tijd (baby's), jaren van vandalisme (hond), droogte (ik), te veel mest (hond), grasmachine-aanvallen (wederhelft), overwoekering (hier geef ik graag de eer door aan de andere planten).   Andere jaren lukte het gewoon niet en gingen de plantjes dood.  Maar ik blijf koppig volhouden, alhoewel het overduidelijk is dat ik geen groene vingers heb.  Dit jaar kreeg ik (opnieuw) stekjes uit de tuin van mijn vader en één plantje bleef in leven.  Wie weet...
Mijn ouders hebben massa's planten staan, maar doen er verder niets mee.  Dus omdat het me zelf niet lukt, bood ik ergens in september aan om hun struiken te snoeien en nam de oogst mee naar huis.  Iedereen blij (vooral ik).  Dit komt nog van pas.


Lavendel

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen